Askerde kaza geçirdi, sakat kaldı, 4,5 yıldır terhis edilmeyi bekliyor

Sivas 5. Piyade Er Eğitim Tugayı Lojistik Komutanlığı Karargah Bölüğü’nde 2018 yılında vatani misyonunu yaparken kamyon kasasından düşerek sakat kalan Bursalı piyade er İsmail Er (25), 4,5 yıldır terhis evrakı almayı bekliyor. Hukuk gayreti veren Er, “O günden bugüne, elimde ne gaziliğim ne tazminat ne de askerliğimi bitirdiğime dair bir terhis evrakım var. Bu kazadan sonra psikolojim bozuldu. Yetkililerden yardım bekliyorum” dedi.

Sivas’ta 2018 yılında vatani vazifesini yaparken geçirdiği iş kazası sonucu sakat kalan Bursalı piyade er İsmail Er, 4,5 yıldır terhis evrakı almak için hukuk uğraşı veriyor.

“SAKAT KALDIM TERHİS EDİLMİYORUM”

Bursa’nın İznik ilçesi Kutluca Mahallesinde yaşayan İsmail Er (25),  2018 yılında Sivas’ta vatani vazifesini yaptığı sırada kamyon kasasından düşerek yaralandı. 4,5 yıldır terhis olabilmek için hukuk gayreti verdiğini anlatan Er, yaşadığı zahmetleri şöyle anlattı;

“4 Mart 2018’de Sivas merkez 5. Piyade Er Eğitim Tugayı Lojistik Komutanlığı Karargah Bölüğü’nde usta askerken iş kazası geçirdim. Kamyondan inerken istikrarımı kaybedip düştüm. Sağ bacağımda diz dönmesi oldu.

Beni Sivas Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırdılar. Hastane de hiçbir halde ilgilenilmedi. Bacağımı alçıya aldılar. Bir saat hastanede kaldıktan sonra kışlaya gönderildim. O günden bugüne ne elimde gaziliğim ne tazminat ne de askerliğimi bitirdiğime dair bir terhis dokümanım var. Bu kazadan sonra psikolojim bozuldu.

Bir tane ameliyat geçirdim. Dizim sakat kaldı. Yürürken zorluk çekiyorum. Daima ağrı ve sızım var. 2018 yılından beri çalmadığımız kapı kalmadı. Terhis edilmiyorum. Hâlâ firari görünüyorum. Çok mağdurum. Buradan yetkililere sesleniyorum. Bu duruma artık bir deva bulsunlar. Terhis evrakımı versinler.”

BAKANLIĞA DİLEKÇE YAZDI

Er, mağduriyeti hakkında Ulusal Savunma Bakanlığı’na da bir dilekçe yazdı. Dilekçede şu sözler yer aldı;

“Ben, İznik ilçesi Kutluca Mahallesinde yaşıyorum. Askerlik çağrım gelince sevinerek vatani vazifemi yapmaya koştum. 1997/4-B tertip olarak Manisa ili Batıkışlada acemi eğitimimi tamamladım.

Yapılan dağıtım sonucu Sivas Merkez 5. Piyade Er Eğitim Tugayı Losijtik Takviye komutanlığı Karargah Kadrosunda usta birliğime katıldım. Büyük şevk ve istekle askerlik görevimi ifa eder iken kumandanımız Land Rover tipinde bir aracın üzerini branda ile kapatmamızı emretti.

Asker arkadaşlarım ile buyruğu yerini getirip aracın brandasını örttük. Ben araçtan iner iken istikrarımı kaybettim ve düştüm. Düşme sonucu sağ ayağımın diz kapağı dönüp liflerde kopma meydana geldi. Bunu daha sonradan hekimler söyledi.

Acilde çarçabuk bandaj yapıp beni memleketime, baba ocağıma tedavi olmam için gönderdiler. Ayağımın üzerine basamıyordum lakin bir koltuk değneği dahi vermediler. Öylece uçağa bindirdiler. Ben tedavi olup askerliğime dönme ümidinde iken tedavim sırasında yaşanan olaylar beni üzmüştür.”

“MAHKEMEDEN ‘ASKERLİK YAPAMAZ’ KARARI VAR”

Baba Muharrem Er’de oğlunun çektiği zahmetlere artık dayanamadıklarını belirterek şunları söyledi;

“Benim çocuğum, 2018 yılında Sivas’ta vatani vazifesini yaparken kaza geçiriyor. Hastanede bir saat bekletilip çıkartılıyor, birliğine gönderiliyor. Sonraki günü de tıpkı kargo paketi yapar üzere bana, meskene gönderiliyor.

Eline bir koltuk değneği dahi verilmiyor. Hukuk uğraşına başladık. Günde 5 hastane gezdik. Hiç biri de kabul etmedi. Müdahale etmedi. Oradan oraya gönderildik. Çocuğuma askerliğe elverişli değildir raporu çıkartmıyorlar.

4,5 yıldır hava değişimi verip uzatıyorlar. 2019 yılında heyet raporu vardı. Askerlik yapamaz diye onu da İznik Jandarma Komutanlığı’nda kaybettiler. Mahkemeden askerlik yapamaz kararı var. Onu da kabul etmiyorlar.

Sayın Cumhurbaşkanıma sesleniyorum; çocuğumun olayının sonuçlanmasını istiyorum. Çocuğumun terhis olamadığı ve firari gözüktüğü için psikolojisi bozuldu. Agresif tutumlar sergilemeye başladı. Beş yüz metre yürüsün sancıdan sabaha kadar kıvranıyor. Yardım edin. Çocuğumu terhis etsinler.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.